Dagboek van een invaljuf #2

17 maart 2018Marcelina

Dit bericht gaat over een onderwerp waar ik vaak over heb nagedacht. Je leerlingen op de sociale media. Als jonge juffrouw die nog lekker actief is op bijna alle sociale netwerken, kom je vaker je leerlingen tegen online. In de meeste gevallen is dit bij mij op Instagram, maar hoe ga je daar mee om? Wat accepteer je als juf en wat niet? Mogen leerlingen je volgen en volg jij ook leerlingen? Ik deel vandaag mijn mening. Lees verder als je benieuwd bent:

Profiel onzichtbaar
Ik heb Instagram al sinds 2010/2011, maar gebruikte het toen nooit zoveel. Ik had mijn profiel ook altijd op openbaar staan en toen ik de Pabo ging doen, had ik ook helemaal geen last van kinderen die mij wilden volgen. Die kids wisten niet eens wat ‘instagram’ was. Inmiddels is het sociale netwerk razend populair en beginnen ze er steeds jonger mee. Ik kreeg voor het eerst ‘last’ van kinderen online toen ik 20 jaar was. Ik had mijn profiel op onzichtbaar en ik kreeg dus officieel verzoeken van leerlingen. Die moest ik altijd weigeren, want ik vond het niet leuk dat mijn leerlingen wisten wat de juf na school deed. Ik was toen nog stagiaire trouwens. Dit heb ik volgehouden tot een aantal maanden geleden. Ik weigerde dus altijd leerlingen.

Profiel openbaar
Ik vond Instagram mijn leukste sociale netwerk. Ik maakte geen gebruik meer van snapchat en ik vond het leuk om foto’s van mijn roadtrip te delen online. Ergens in de zomer van 2017 besloot ik dat het goed was geweest. Rond augustus heb ik mijn profiel op openbaar gezet. Het maakte me niet meer uit of leerlingen me gingen volgen, want ik plaatste toch niks raars online. Ik wilde foto’s delen van reizen en uitjes en de leerlingen aan wie ik les geef/gaf mogen dat best zien van mij. Ik heb niks te verbergen. De ‘schade’ valt mee, want maar een paar leerlingen volgen me uiteindelijk.

Privacy
Nu lijkt het misschien of je geen privacy hebt, maar ik vind onschuldige foto’s delen niet echt het schaden van mijn privacy. Wat ik wel doe met leerlingen, is ze blokkeren voor ‘instastory’. Dus als ik weet dat er leerlingen me zijn gaan volgen, laat ik ze niet meekijken met mijn verhaal. Daar deel ik allerlei dingen en ik vind het niet zo leuk als ze echt alles kunnen volgen van mij.

Balans
Door een gedeelte af te schermen en een deel openbaar te zetten, vind ik dat ik de juiste balans heb gevonden als juffrouw online. Op Facebook en andere netwerken heb ik trouwens sowieso geen leerlingen. Als er leerlingen zijn die les van mij hebben/gehad, dan mogen die mij best volgen. Sterker nog, dat vind ik best wel leuk. Mochten leerlingen vervelend doen online of bijv. overal reactie op geven (wat ze totaal niet doen bij mij) dan kan ik ze altijd een dm doen en anders blokkeren. Zo simpel werkt Instagram dan ook weer. Ideaal!

Terug volgen
Mochten leerlingen zich afvragen waarom ik niet terug volg? Dat vind ik dan weer niet zo netjes om te doen. Ik wil me als juf niet bemoeien met de privé levens van mijn leerlingen. Dan lijk ik een controleur en dat is het laatste wat ik wil haha. Ik zal dus ook nooit een leerling terug volgen. Nou ja, misschien als degene beroemd/bekend is geworden. Dan ben ik denk ik wel nieuwsgierig 😉

Als er juffen/meesters dit lezen. Wat doen jullie op jullie sociale kanalen? Staan jullie volgers toe en/of volgen jullie misschien leerlingen? Als er leerlingen dit lezen: volgen jullie je meester/juf/leerkracht? Ik ben heel benieuwd!

(juf) Marcelina

 

 

Het vorige dagboek van een invaljuf vind je hier. Dat gaat over de voor- en nadelen van een invaljuf zijn 🙂

 

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Mijn solo reis naar Maleisie

16 maart 2018

Next Post

3x Gent - België

20 maart 2018