Blog post

Zes dagen naar Tenerife

27 april 2018Dirk & Marcelina

Terwijl de meeste mensen genieten van koningsdag of van een vrije dag, plaats ik gewoon nog even een artikel online. Het heeft ook echt niets te maken met koningsdag, maar met een gastblogger. Vrijdag is er ruimte voor gastbloggers en vandaag gaat die ruimte naar Maud Stubbe toe die ons graag wat meer wil vertellen over Tenerife. Lezen jullie gezellig mee?

6 Days in Tenerife

Vroeger had ik nooit durven dromen dat ik voor mijn opleiding naar de meest mooie plekken ter wereld zou gaan reizen. Maar nu op 21-jarige leeftijd en een aantal reizen verder, heb ik zeker mijn grootste hobby ontdekt in reizen. En in de maand mei van vorig jaar, kon ik daarom mijn geluk niet op. Begin mei vertrok ik voor twee weken naar Portugal. Maar na nog geen 2 dagen in Nederland, mocht ik het vliegtuig alweer in. Deze keer naar het grootste eiland van de Canarische eilanden: Tenerife.

Tenerife ligt op ongeveer 4,5 uur vliegen vanaf Eindhoven en kent een uur tijdverschil met Nederland. Voor mij was dit geen probleem, aangezien ik al een week in Portugal met hetzelfde tijdsverschil te maken had. En laten we even eerlijk zijn, wat maakt een uur nou uit. De aankomst dag was niet zo speciaal. Het was vooral erg heet en het was al laat in de middag toen we bij het hotel aankwamen. Ik verbleef samen met mijn vriend en schoonouders in hotel Panoramica, in het strandplaatsje Costa Adeje. Panoramica was voor mij bijna ideaal. Heel rustig, tegen de bergwand aangebouwd en met een fantastisch uitzicht over de stad. Enige nadeel waren de andere gasten, voornamelijk Engelsen, die het ultieme vakantiegevoel probeerde te creëren door joint na joint op te steken. Maar hee, zo heeft iedereen zijn hobby’s. Costa Adeje zelf en de aansluitende badplaats Playa de las Americas zijn de typische verblijfplaatsen voor de massatoerist. Overal restaurants, barretjes, lounge rooms, clubs, hotels en natuurlijk: het strand. En ja hoor ook een Belgisch eetcafé waar deze Brabander gewoon ’s avonds haar friet en frikandel speciaal kon gaan halen. Nee maar even serieus, voor mij zijn deze plaatsen niet veel waard. Ik vind het leuk om ze te zien, en ’s avonds in een lounge zitten met een lekkere cocktail terwijl je over het strand en de zee heen kijkt is zeker geen overbodige luxe. Maar aangezien ik hier voor het eerst was wilde ik meer zien.

Dag 1

De eerste dag vertrokken we ’s ochtends vroeg naar de hoofdstad van het eiland: Santa Cruz de Tenerife. Leuk feitje tussendoor, dit was niet altijd de hoofdstad. Voorheen was dit de stad: La Laguna, maar zij moest in 1723 helaas haar plek afstaan aan de grotere stad Santa Cruz. Wat ik zo leuk vondt aan deze stad waren alle verborgen plekjes die er zaten. Weggestopte pleintjes waar niemand kwam behalve de locals en kunstwerken die me nieuwsgierig maakte naar wat ze betekende en waarom ze er stonden. Ik begon al meteen in mijn gedachte een tour uit te stippelen. ’S avonds ging een jongensdroom van mijn vriend in vervulling: het bijwonen van een wedstrijd van CD Tenerife. Deze dag speelde ze tegen de nummer één van de tweede divisie in Spanje: Levante uit Sevilla. De wedstrijd begon om 18:00 en al ruim voordat de deuren van het stadion opengingen verzamelde honderd fans zich om het stadion. Er werd gezongen en bier gedronken en de sfeer was top. De wedstrijd zelf bleef helaas bij 0-0, maar CD Tenerife deed het buitengewoon goed, voor zover ik dat kon zien met mijn voetbalkennis.

Dag 2

De tweede dag zou een zware worden. El Teide; de hoogste berg van Spanje, La Orotava, Garachico en Los Gigantes stonden op het programma. Via een paar akelige maar prachtige bergweggetjes kwamen we, boven de wolken, uit in de vallei van El Teide. De Canarische eilanden zijn gevormd door vulkanen en diens uitbarstingen. El Teide staat samen met zijn vallei in een krater van een geëxplodeerde vulkaan. De aardrijkskundige onder ons mogen me in de reacties verbeteren, aangezien ik de juiste benaming niet meer weet. De weg naar de berg toe word afgewisseld door groen landschap gevolgd door zandwoestijnen en lavagesteente, wat het een prachtige omgeving maakt. Helaas voor mij was de lift naar de top van El Teide buiten gebruik in verband met de sterke wind die er stond. Puntje voor op de planning wanneer ik terug kom!

Na het bezoek aan de vallei reden we verder naar de andere kant van het eiland, die bekend staat om haar mindere weer omdat de wolken hier recht tegen het gebergte aan botsen. Eerste stop was de stad La Orotava. De meeste mensen zullen niet veel speciaals vinden in deze stad, maar voor een reiziger als ik was het geweldig. Overal mooi gekleurde authentieke Spaanse huizen en kerken. En leuke pleintjes waar rond het middag uur de locals met hun hele familie aan het eten zaten.

Next stop was Garachico, een van mijn persoonlijke favorieten deze reis. Hier liggen namelijk een aantal natuurlijke zwembaden, gevormd door lavastromen die de zee in zijn gestroomd. Tussen de inhammen van deze lava zijn kleine poelen ontstaan die de locals, en een aantal avontuurlijke toeristen, gebruiken als zwembad. Het water is er fel blauw, en het lava gesteente om de baden heen maakt het een onwerkelijk geheel om te zien. Garachico zelf is ook zeker de moeite waard. Een oud Spaans vissersdorp dat nog niet te veel is aangetast door de toenemende stroom van toeristen. In het midden van het dorp ligt een pleintje met een hele grote kiosk, waar je op het gezellige terras iets kunt drinken. Als je het niet erg vind om te betalen voor je uitzicht, kun je ook direct aan de natuurlijke baden een terras pakken. De laatste stop van deze dag was Los Gigantes, een van de meest gefotografeerde beelden van Tenerife. De enorme kliffen en fel blauwe zee maken het ook echt een beeld wat je gezien moet hebben. Vanuit een uitkijkpunt, speciaal gemaakt voor toeristen, kun je de perfecte foto van de kliffen maken of ze met een verrekijker van dichterbij bekijken.

Dag 3

De derde dag was de laatste “excursie” dag. Hier had ik al weken ontzettend naar uit gekeken. Vandaag zouden we het Sanitorio de Abona bezoeken, een verlaten kolonie waar rond de tweede wereldoorlog patiënten met Lepra in quarantaine werden gezet. Het gebied werd echter maar tijdelijk gebruikt en is nooit afgebouwd aangezien er al vrij snel een medicijn werd ontwikkeld voor Lepra, waardoor quarantaine niet meer nodig was. Het dorp zelf staat niet beschreven in toeristische flyers, waardoor er ook vrijwel niemand was. Het ligt pal naast het net aangelegen dorpje: Abades. ”Het witte dorp” heeft een fantastische kustlijn en veel stukjes privé strand. Er staan op het terrein ongeveer 40 vervallen gebouwen met slaapzalen, keukens, badkamers, donkere horror achtige gangen en zelfs een kerk en ziekenhuis/crematorium. Het geheel doet een beetje denken aan een horror film, waardoor ik me niet altijd op mijn gemak voelde, ik ben namelijk niet zo’n held. Toch vond ik het geweldig om te zien. Er staat nergens aangegeven dat je als toerist het gebied niet mag betreden en er zijn ook geen hekken of poorten die het gebied afsluiten. Maar toen we in een van de grotere gebouwen verschillende tentjes, legerwagens en militaire tegen kwamen wisten we wel dat we misschien verkeerd waren. Een vriendelijke vrouwelijke militaire legde ons uit dat we gerust verder mochten lopen, maar niet in de buurt van dat gebouw, aangezien ze daar bezig waren met een militaire oefening. De rest van de tijd daar zagen we nog continu leger voertuigen voorbij komen die ons gek aanstaarde omdat er verder natuurlijk niemand rondliep in het gebied. Deze plek ga ik zeker niet makkelijk vergeten.

De resterende drie dagen stonden vooral in het teken van ontspannen en lekker aan het zwembad liggen. De avonden die we de hele week hadden waren ook vooral om te relaxen. We hebben een aantal plekjes gehad in Costa Adeje, en graag zou ik even de do’s en don’ts met je delen voor wanneer je zelf naar Costa Adeje komt:

Do’s
1. La Flaca – Een kleine lounge bar met super goedkope cocktails waar je ook waterpijpen in verschillende smaken tegen een redelijke prijs kunt bestellen. Heel vriendelijk personeel, fijne plekken buiten en niet toeristisch. Het ligt namelijk een stukje van de boulevard en het strand af, vlak bij hotel ‘Guiyarmina Princess’. In deze lounge hebben we onze meeste avonden besteed.
2. Belgisch Eetcafé Calypso – Voor de Nederlanders onder ons die in het buitenland echt niet zonder de Nederlandse kost kunnen is dit een ideale plek. Mijn vriend en zijn ouders komen hier al jaren en zijn erg hecht met de eigenaar Taco, die overigens vloeiend Nederlands spreekt. Ook zijn personeel spreekt hier en daar een aardig woordje Nederlands, maar vragen je ook vaak wat in het Engels. Naast typisch Nederlandse en Belgische gerechten zoals friet, frikandellen en kroketten, kun je hier ook belegde broodjes, vlees/vis gerechten en nog veel meer bestellen. Nog een voordeel: ben je niet zo van het Spaanse bier, bestel dan een lekker Belgisch biertje van de tap.
3. Tony Roma’s – Best-sparibs-ever! Nog nooit zulke lekkere spareribs gehad. Het restaurant, wat overigens een keten is, ligt een klein stukje boven de andere prijzen maar dat is zeker de moeite waard. Ze zijn bekend om hun spareribs, maar verkopen natuurlijk ook andere super lekkere gerechten waaronder bijvoorbeeld quesedilla’s, nacho’s en, volgens mijn vriend, KFC waardige kip

Don’ts
1. Skybar – Superdrukke cocktailbar, een stukje boven het strand. De proppers proberen je continu naar binnen te halen met allerlei acties, maar in feite betaal je nog steeds veel te veel voor wat je krijgt. Waarom zou je daar een mojito halen voor €7,00 als je hem vijftig meter verderop voor €4,00 in een groter glas kunt krijgen. Daarnaast moet je minstens twintig minuten wachten op je drankje en staat de muziek zo hard dat je vrijwel niet kunt praten met anderen.

  1. “Excuse me, hair braiding?”– Een zin die ik nooit meer ga vergeten. Ze zitten zeker weten niet alleen in Tenerife, maar deze vaak Afrikaanse dames zitten in Costa Adeje op elk bankje en vragen elke vrouw met lang haar of ze voor betaling hun haren mogen vlechten. Ik maakte een keer de fout niet meteen door te lopen en kreeg toen een bandje om mijn arm heen gestrikt, waar ik vervolgens bijna vijf euro voor moest betalen. Ik heb haar vijftig cent gegeven en gezegd dat ik niet meer in mijn portemonnee had. Ze wilde nog kijken of ik niet loog, maar ik ben meteen doorgelopen.

Dat was het alweer voor mijn reis naar Tenerife. Als je nog tips of opmerkingen hebt voor wanneer ik terug ga naar dit eiland, laat me dat dan vooral weten in de reacties! Mijn reisvlog kun je hier bekijken: reisvlog. Als je op de hoogte wilt blijven van mijn avonturen, kun je me volgen op instagram.

__________________________________________________

Bedankt Maud dat je jouw avontuur wilde delen met ons. Je foto’s zien er al supermooi uit. Ik ben nog nooit op Tenerife geweest, dus ik ben erg benieuwd naar het eiland. Ook gastblogger worden? Meld je aan. Laat in de reacties weten voor Maud wat voor tips jij hebt voor Tenerife!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Een kijkje in mijn bullet journal

26 april 2018

Next Post

Persoonlijke update

30 april 2018