Blog post

Blogmas 2: van de drukke weg naar een dorpshuisje

4 december 2018Marcelina

In de maand december plaats ik elke werkdag een blog voor jullie. Gewoon, omdat ik dat leuk vind om te doen. Ik sta er gelukkig niet alleen voor, want ik krijg ook hulp van gastbloggers. Het is deze maand waarschijnlijk dus iets drukker op mijn blog en ik zal daarom ook wat actiever op social media proberen te zijn. Dus elke maandag tot vrijdag kun je een blog verwachten op DMontheroad en zoals gewoonlijk, probeer ik ze 7u in de ochtend online te zetten voor jullie. Ik wens jullie veel plezier met lezen deze maand 🙂 Laat je inspireren voor de feestdagen of natuurlijk alvast voor het nieuwe jaar!

Vandaag deel ik mijn ervaring over het verhuizen naar een heel andere omgeving. Het is niet helemaal van stad naar dorp te noemen, maar ik ben wel verwisseld qua omgeving in mijn eigen dorp. Hoe dat bevalt? Of ik al wil verhuizen? Ik vertel het hieronder allemaal, dus als je benieuwd bent, lees dan verder:

Arbeidershuis

Ik ben geboren in een arbeidershuis langs een drukke weg die zowel ons dorp in loopt, als naar de snelweg leidt. Haast iedereen die buiten ons dorp werkt, moet dan ook over die weg rijden. Voor ons huis (niet meer mijn huis eigenlijk) loopt nog wel een fietspad, zodat we nooit zomaar de weg moesten oversteken. Toen ik werd geboren, mocht je nog met 80km/u over die lange weg crossen. Inmiddels mag je nog maar 70km/u en is er vlakbij mijn huis een rotonde geplaatst. Ik zeg wel steeds mijn huis, maar ik woon er natuurlijk al niet meer.

Ik heb nooit beter geweten dan de omgeving waarin ik opgroeide. Ik was gewend om stukken te fietsen naar de winkels, naar school, naar vrienden en naar familie. Ik was gewend aan de grote speelruimte die we om de deur hadden. Ik was gewend aan het geluid van auto’s die steeds voorbij raasden. Ook was ik eraan gewend dat we ook nog wel eens file voor de deur hadden, wanneer de brug openstond verderop voor bijv. een woonark. Ik voelde me er thuis en ik wist niet beter. Ik vond de ruimte ook heel prettig die wij hadden. Ik ben introvert en hoefde echt niet elke dag met iemand te spelen uit mijn klas. Mijn zusje vond het vaak wat lastiger. Die is meer extravert en had net zo graag in een rijtjeshuis gewoond op een gezellige buurt. We hebben trouwens wel buren. Met ongeveer zo goed als leeftijdsgenootjes. Niet helemaal dus, maar we speelden wel vaak samen.

In de zomer konden we lekker het zwembad op zetten, in de voortuin koffie drinken en nog fijner: niemand kon ons huis in kijken vanaf de weg. We leefden vrij met alle ruimte die we nodig hadden. Natuurlijk was het wel vervelend om steeds zo ver te moeten fietsen. Ik moest naar catechisatie, meisjesclub, basketbal, dwarsfluit/pianoles etc. en dat alles zat niet bepaald om de hoek. Uiteindelijk heb ik ook keuzes gemaakt en heb ik het sporten al snel geschrapt. Later ook muziekles.

Dirk

Toen ik Dirk leerde kennen, wist ik wel dat hij in het dorp woonde. Nu klinkt het misschien wat gek, want ik woonde toch al in het dorp? Maar in onze woonplaats is het zo dat we dus echt een oud gedeelte hebben en dat noemen we ‘het oude dorp’ en wat eromheen is gebouwd dat heeft niet echt een vaste naam. Bijna elke wijk heeft zo wel een naam gekregen. Natuurwijk, zeewijk etc. Ik wist de weg er nooit zo goed, maar uiteindelijk kwam ik er dus achter waar Dirk woonde toen ik met hem meeging om met zijn vrienden bij hem thuis oud&nieuw te gaan vieren. Dat huis was iets heel anders dan ik gewend was.

Van buiten zag het er schattig uit. Een hoekhuisje met een mooie poort, een schuurtje en een straatje waar een aantal personen konden zitten. Van binnen zag het er ook schattig uit. Het was best wel vol en de ruimte was een stuk kleiner dan ik gewend was. Ik was een giga kamer gewend met heel veel zitplek en een grote keuken met aparte eetruimte. Hier was alles in één ruimte en dicht op elkaar.

Hier ga ik nooit wonen

Onze relatie werd serieuzer en we hadden het er zo af en toe over, over waar we zouden gaan wonen als we gingen trouwen. Ik was heel duidelijk: hier ga ik nooit, maar dan ook nooit wonen. Veel te klein voor ons beide. Trouwen was dus voorlopig geen optie. Eerst maar geld sparen voor een koophuis. Dirk was tevreden waar hij zat, hij woonde er tenslotte al een tijdje op zichzelf.

Ikea

Het was de giga Zweedse winkel die onze ogen op een andere manier opende. We waren naar de Ikea in Hengelo gegaan, want Dirk had nog een kast nodig voor zijn tv en ik wist de perfecte kast voor hem. Zo gezegd zo gedaan. Nu weet je vast wel dat Ikea van die ingerichte woonkamers, keukens, slaapkamers, badkamers etc. heeft. Hier hoef je niet te kijken, maar stiekem vindt iedereen dat af en toe wel leuk. Zo gingen ook wij de lange route lopen en toen zagen we opeens een wel heel bijzondere woonkamer. Het was een kleine ruimte, maar door de lucht in te bouwen, bespaarden ze daar ontzettend veel ruimte. Er waren allemaal kallax blokken tegen de muur aan gezet en daar was onder de trap een boekenkast van gebouwd. Echt super efficiënt. Dirk zei meteen: zo zouden we mijn huis ook kunnen inrichten he.

Hier wil ik misschien toch wel wonen

Dirk was enthousiast en ik werd het ook steeds meer, want wat hij zei was waar. Er waren in zijn toch wel kleinere huis opeens zoveel meer mogelijkheden zichtbaar. We hebben een plan opgesteld om te gaan verbouwen en dat zijn we gaan doen. Daarna volgde het trouwen en samenwonen. Dit gebeurde in een vrij korte tijd, maar het voelde goed. Nu nog steeds trouwens 😉

Hoe bevalt het dorpshuisje?

Eigenlijk bevalt het ontzettend goed. Ik woon heel dichtbij de winkels en supermarkten. Ik woon dichtbij de haven en ik loop met een paar stappen het strand op. Heerlijk is dat. Natuurlijk is het wel eens lastig dat je soms geen kant op kan in het huisje, maar dan gaan we gewoon even op visite bij anderen of een rondje rijden. Ons huisje ligt totaal niet centraal, maar het heeft voor ons wel een perfecte ligging.

Het grootste nadeel is denk ik wel dat we geen tuin hebben. We hebben 1 deur en dat is de voordeur. We hebben een voorstraat waar de containers ook op staan en waar je dus met ongeveer 6 mensen kunt zitten. Momenteel staan daar onze fietsen, want we hebben geen zin om die steeds in de schuur te zetten.

Wil ik verhuizen?

Ooit wil ik wel verhuizen. Ik ben echt verliefd op ons huisje en het is groot genoeg voor Dirk, mij en ook Beer. Maar een huisje met een tuin en iets meer ruimte is wel een toekomstdroom voor ons. Momenteel zijn we er niet echt mee bezig. We zijn gelukkig zo. We sparen allebei zoveel mogelijk door en wie weet komt er over een tijd iets moois op ons pad wat net zo’n paleisje kan worden als het huisje waar we nu wonen.

Ben jij tevreden met waar je woont? Laat het me weten!

 

PS: Ga je binnenkort op reis? Als je via Booking.com gaat boeken, krijg je na je vakantie €15 teruggestort als je deze link inzet. Ik heb net met korting van een ander geboekt, dus ik geef de code graag door aan anderen 🙂 gratis tip van mij!

Comments (1)

  • Janet | thatonetime

    9 december 2018 at 20:51

    Die ingerichte kamers bij de ikea bekijken vind ik stiekem ook leuk! Wat fijn dat dat huisje toch is gaan bevallen. Ik snap wel dat je een huis met tuin wilt, dat vind ik toch wel een gemis als je het niet hebt (ik ben een balkon gewend).

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Blogmas 1: favoriete winkels om te shoppen

3 december 2018

Next Post

Blogmas 3: Hero on socks

5 december 2018